misterun's story

สวัสดีครับ.. นี่เป็นการเขียนครั้งแรกของผมในที่แห่งนี้เลย..
ด้วยการที่ผมเป็นคนชอบบ่นนู่นบนนี่..
ผมเลยอยากหาที่ระบายความรู้สึกที่อัดอันในวันนี้มาก (มันมากจริงๆ...)

เมื่อเช้า เกรดออกอีก 3 ตัว.. ไม่เป็นอย่างที่หวังเลย
ผมรู้สึกอึ้ง...​หนักอกไปหมด...  และน้ำตาก็เริ่มไหลออกมา
ผมไม่เคยต้องร้องไห้เพราะเกรดมาก่อนในชีวิตเลยนะครับ .. แต่มันอดไม่ไหว
จำต้องโทรไประบายกับเพื่อน ถึงค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย..

ผมนอนจมอยู่บนเตียง.. ถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมือข้างซ้าย น้ำตายังคงเอ่อ..
เป็นเวลากว่า 3 ชั่วโมงที่ผมไม่ได้ทำอะไรเลยในวันนี้
เมื่อนึกขึ้นได้ว่า..​เฮ้ย...​จะมัวเศร้าทำไมวะ... หาอะไรทำดีกว่า... ทำให้หายเศร้า...
ผมโทรหาเพื่อน..

"เฮ้ย xxx กินเหล้ากานนนน"
"มรึงจะบ้าป่ะ xxx ... ลำยองจริงๆเลยมรึงเนี่ย"
"ก็เซ็งอ่ะ.."
"แล้วทำไรได้มั้ย กรูได้น้อยกว่ามึงตั้งเยอะ กรูยังไม่เครียดเลย เข้าใจนะว่าคนที่ไม่เคยผิดหวังกะการเรียนแบบมรึงเนี่ย พอเจอแบบนี้แล้วเครียด... เออ จำไว้เป็นประสบการณ์ เป็นบทเรียนละกัน... มรึงผ่านมาแล้ว บลาๆๆๆๆ....."
"อืมมม.. ก็จริง ขอบใจนะ เออ ว่าแต่.. เหล้าอ่ะ"
"ไอ้บ้า!!"

ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำ เล่นเน็ต กินคุ้กกี้ ฟังเพลง นึกถึงคำที่เพื่อนพูดแล้ว.. ความเศร้าหายไปจนเกือบจะหมดเลยครับ
สิ่งที่ศัตรูของเราชอบมากที่สุดก็คือ การที่เห็นเราร้องไห้..
เรามา Fight the blues ด้วยการ pretend to be strong เอ้ย.. สร้างกำลังใจให้ตัวเองเข้มแข็ง ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น และนำไปแก้ไขดีกว่าครับ

.. สาระมีอยู่นิดเดียวจริงๆ แหะๆ..